Edición 2024 - Concello de Allariz

EDICIÓN 2024

1. Travesía estelar

Para o proxecto tómase como referencia a obra de Van Gogh “A noite estrelada” e a danza, vistos desde un punto de arte – expresión, nde os remuíños que aparecen no lenzo se transforman en plataformas para danzar e as pinceladas curtas son aproveitadas con vexetación nunha gama de tons azuis e dourados.
Así, o deseño busca mostrar a conexión entre o home, a natureza e a arte.

Os factores tomados en conta son:
• Iluminación suave: Utilízanse luces suaves e cálidas para iluminar o xardín, ademais colócanse luces colgantes para simular o brillo das estrelas no ceo.
• Plantas e flores nocturnas: Elíxense plantas que desprendan a súa fragrancia durante a noite, como os lirios, lavandas e romeu, que engaden un toque de maxia ao xardín e resaltarán a sensación nocturna; tamén se elixen especies nunha gama de tons azuis e dourados.
• Fontes: Incorpóranse fontes, creando un efecto de reflexo estrelado que será utilizado como plataforma para danzar.
• Camiños curvos: Créanse carreiros serpenteantes no xardín para imitar a sensación de movemento e fluidez presentes en “A noite estrelada”. Para isto utilízase grava miúda e tramos de madeira para delinear os camiños e agregar un toque rústico.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Son Cynthia Nathaly Robayo Carrillo, orixinaria de Ambato, #Ecuador, unha arquitecta urbanista cunha mestría en Deseño de Xardíns e Paisaxismo. Esta formación profundou o meu vínculo coa natureza, sendo o corazón dos meus proxectos. Con tres anos de experiencia en sistemas de rega e fertirrego, combino arquitectura e agricultura para ofrecer solucións integrais, desde o deseño ata o mantemento de áreas verdes. O meu traballo reflicte unha paixón por fusionar estética, funcionalidade e sostibilidade, creando espazos que embelecen tanto a contorna urbana como natural.

2. O XARDÍN DE MONET

Cando Monet chegou a Giverny, soñou cun xardín. Non un xardín ordenado, un xardín con céspede e flores definidas e aliñacións arbóreas. Soñou cun xardín de mapoulas e margaridas que aparecen fundidas no verdor como o trazo dun pincel. De capuchinas salvaxes que invaden os camiños. De glicinias enredadas en pérgolas de madeira. De estanques de nenúfares e reflexos.
Cando Monet chegou a Giverny atopouse cun verxel rodeado de altos muros de pedra. Plantou xardíns con céspede, flores e árbores froiteiras, cavou un pequeno estanque, fixo construír unha ponte ao modo que se facían en Xapón. Cando Monet chegou a Giverny, soñou cun xardín e aos poucos foi creando o que sería a súa máis prezada obra de arte.
O Xardín de Monet achega aos principios compositivos e artísticos do impresionismo. A través dunha repetición de arcos de madeira, percórrese un espazo no que están presentes os axiomas da súa pintura.
As cores da luz, a través de teas e peles que a modifican, impregnando de cor e atmosfera o percorrido. O filtro da néboa, mediante vaporizadores que refrescarán aos paseantes nos meses calorosos e xerarán unha realidade difusa, densa, vaporosa. As cores de Monet, con xardíns con céspede e flores en movemento, que combinan especies humildes e máis exuberantes, que medran ás súas anchas e organízanse en función da cor, coma se se tratase de pinceladas dun cadro que mestura e funde as cores.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Os Impresionistas componse por un trío de arquitectos graduados pola Escola Técnica de Arquitectura de Madrid (ETSAM) e actualmente estudantes do Máster Habilitante na mesma escola. Con diferentes entendementos e achegamentos cara á arquitectura, comparten a súa paixón pola beleza do mundo natural e o seu interese por desenvolverse no paisaxismo como disciplina. Aproveitando unha materia do Máster Habilitante que reflexiona sobre a Paisaxe Contemporánea, participamos no concurso de Allariz, con ilusión de comezar a nosa traxectoria profesional co deseño dun xardín que materialice as inquedanzas e desexos que nos acompañaron ao longo destes anos de estudo.

3.A ARTE DE MALLO

“Camiños de Esperanza” pretende lembrar ao visitante a incrible capacidade de resiliencia que posúen as plantas e a súa habilidade para transformar mesmo os contornos máis inhóspitos en espazos cheos de vida e beleza, contribuíndo á saúde e vitalidade do noso medio. O propósito é comprender a necesidade de conservar e manter os espazos verdes fronte ás problemáticas que afectan o noso planeta como efecto do quecemento global.

No percorrido proxectado, os camiños guíanos a través de diferentes perspectivas que convidan a reflexionar e traballar na restauración ou amosan como a natureza, pola súa conta, comeza a agromar. O visitante atopará, entón, o tesouro deste proxecto: un xardín polinizador, agochado ao inicio, pero revelado como símbolo de esperanza e renacemento.

Como resposta ás problemáticas que afectan tanto a nivel local como global, “Camiños de Esperanza” proxecta, dentro deste contexto, a reutilización de materiais contaminantes mediante a recuperación de gránulos no canto de grava e a transformación dos entullos nunha rocha ornamental; empregando muros de gabián como mobiliario, co propósito de que o corazón da nosa parcela, o xardín polinizador —abundante en plantas aromáticas e flores de cores rechamantes para atraer polinizadores e bolboretas—, sexa un refuxio para pequenas aves e insectos. Desde este xardín, e a través da propia reprodución das plantas, ofrécese unha oportunidade para a supervivencia de todo o noso planeta.

EQUIPO

PROCEDENCIA

O grupo está conformado por Ainhoa Graña Suárez e Lara Caamaño Fernández, apaixonadas pola contorna natural e o deseño. Recentemente tituladas do grao interuniversitario de paisaxe pola Escola Técnica Superior de Arquitectura da UDC e a Escola Politécnica Superior da USC. A curiosidade e as ganas de seguir aprendendo levounos a continuar a nosa formación por diversos camiños: actualmente Lara estuda o máster en Infraestrutura Verde da UPM e traballa en León desenvolvendo a súa profesión; Ainhoa atópase en Barcelona cursando o MBLandArch da UPC.

4. XARDÍN CUBISTA

O xardín componse dunha serie de elementos xeométricos que se intersecan e mesturan, creando un espazo dinámico e estimulante. Os materiais utilizados son principalmente pedra, madeira e vexetación, que se combinan para crear un ambiente harmonioso e acolledor.
Distribución do xardín:
• Zona de entrada
Esta zona está presidida por un muro que fai de arco e dá entrada ao xardín. A ambos os lados, a súa cor cambia dependendo do contraste cos elementos horizontais: pavimento e vexetación. Así, represéntase a idea cubista da xustaposición de planos.
• Zona central
Esta zona está composta por unha serie de elementos xeométricos que se intersecan e mesturan. Estes elementos inclúen muros, bancos, estanques e plantas.
• Zona de saída
Ao final chégase a unha bancada oblicua que permite contemplar o xardín desde un lugar elevado. O percorrido termina polo principio, facendo referencia á importancia do paso do tempo nas obras cubistas. Un banco e pérgola semicircular rompe coa linealidade do xardín antes de saír del.
Obxectivos do proxecto:
Os obxectivos do proxecto de xardín cubista son os seguintes:
1. Interpretar o movemento artístico do cubismo nun espazo natural.
2. Crear un espazo dinámico e estimulante que convide á reflexión e á experimentación.
3. Contribuír á difusión do cubismo como movemento artístico.

EQUIPO

PROCEDENCIA

O equipo de deseño está formado por Carlos González Arana, Ksenia Orlova e Andrés Peinador de Juan, tres novos arquitectos españois que se coñeceron na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid. Comparten un interese común polo paisaxismo e o deseño de xardíns e xa teñen traballado xuntos en varios proxectos. O proxecto de xardín cubista é unha proposta de paisaxismo que busca reinterpretar o movemento artístico do cubismo nun espazo natural.

5. A CUADRATURA DO CÍRCULO

A cuadratura do círculo é un problema matemático clásico que se refire ao intento de atopar unha construción xeométrica que permita crear, utilizando só regra e compás, un cadrado que teña a mesmo área ca un círculo. Con todo, este concepto explorouse de diversas maneiras ao longo da historia da arte, sendo empregado como símbolo para expresar conceptos abstractos e a procura de perfección en lugar dunha representación xeométrica literal.

Desta maneira, preténdese crear un xardín que exprese esa procura da harmonía, da perfección imposible, empregando formas xeométricas fundamentais, círculo e cadrado, e a cor básica vermella, reducindo a expresión artística aos seus elementos máis básicos e procurando así a abstracción total.

Na honra de Agustín Ibarrola Goikoetxea, pintor e escultor do bosque O Rexo nas proximidades de Allariz, propóñense reproducir as intencións anteriores nun espazo LandArt no que se represente a problemática da cuadratura do círculo.

O xardín xérase ao redor dun percorrido circular no que as plantas se distribúen en capas concéntricas. Este promenade discorre rodeando o espazo LandArt e consta de dúas paradas situadas nos puntos exactos nos que o usuario poderá observar con claridade o cadrado e o círculo, continuando posteriormente o seu camiño. O resto do percorrido non permite distinguir estas figuras, simplemente observaranse os postes pintados como elementos que desafían a lóxica, xerando un sentimento de estrañeza. Só no momento no que o individuo se sitúe no punto exacto, resolverase o conflito, obtendo unha resposta ao que aparentemente é un problema imposible.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Miguel Pulido Sotelo Arquitecto pola ETSAC. Completa a súa formación con estudos no DADE|Politecnico di Torino – Dipartamento di Architettura e Design, realizando estadías en proxectos tanto no HIT | Harbin Institute of Technology e ENSA (Clermont-Ferrand). Fundador de Forquita Estudo en Ourense, un estudo multidisciplinar que ofrece unha ampla gama de servizos relacionados coa arquitectura, urbanismo e construción. Luis Ansias Manso Graduado en Ciencias ambientais e Enxeñería agrícola pola Universidade de Vigo, formación complementada con aprendizaxes en diferentes áreas, como educación ambiental e agricultura ecolóxica. Actualmente traballa na depuración de augas mediante humidais artificiais en Ecolagunas S.L.

6.A GALERÍA DE ARTE

Neste xardín nada é o que aparece. Cando entras non hai un percorrido correcto, ti decides por onde andar, non hai un principio nin un final, pero con que vas tropezar? Cun tapiz de pedras e flores. Vas andar sobre un río de pedras, sen rumbo, que se mestura cun chan de flores; estas interrompen, medran e comen o que debe ser o camiño, pero tamén te poden guiar e levar a descubrir o que esconde o xardín do revés…
Imos dar algunhas pistas para entender este lugar. Aquí onde o tempo se conxela e chove cara arriba vas atopar catro mundos, catro escenas que primeiro son catro palabras, logo catro versos de palabras e logo catro estrofas de catro versos, e logo son un poema…
A poesía materialízase en catro espazos que se esconden entre muros, se pos atención poderás ver a través deles ou meterte dentro deles. As escenas non teñen orde, es ti quen vés ver este xardín, que tes total liberdade para escoller cal é este mundo sen sentido.
Neste xardín hai un mundo do onírico, un mundo do absurdo, un mundo sen sentido… É unha oda ao surrealismo e a todos os artistas surrealistas que nos regalaron a súa obra, en especial a René Magritte.

EQUIPO

PROCEDENCIA

O noso equipo componse de Manuel Amigo (Fuentesnuevas, 1999), graduado en Arquitectura pola ETSAVA; Ane Txintxurreta (Urretxu, 1998) e Selva Vallverdú (Torelló, 1998), graduadas en Arquitectura pola ETSAB. Orixinarios de diferentes lugares, atopámonos en Lisboa durante o Erasmus en 2021 e, posteriormente, reunímonos como compañeiros no Máster Habilitante en Arquitectura da ETSAM, en 2023, onde un traballo académico brindounos a oportunidade de participar neste festival. Para nós é unha oportunidade para dar vida ás nosas ideas e crear algo extraordinario xuntos. Cunha combinación de creatividade, experiencia e amizade, estamos emocionados por materializar o noso imaxinario.

7. A GALERÍA DE ARTE

“The Art Gallery” é unha fusión de arte e natureza, onde o xardín mesmo se converte nunha obra de arte viva e respirable. O concepto é demostrar que a arte non se limita aos lenzos, senón que se pode atopar en cada elemento dun xardín. O deseño do xardín inspírase no cubismo, un movemento artístico que deconstrúe e volve ensamblar formas en formas intrigantes. En varias partes do xardín atoparás paredes pintadas con cores vibrantes e contrastantes, moi parecidos á paleta dun cadro. Estas coloridas paredes non só serven como
elementos rechamantes, senón que tamén crean unha ilusión de movemento e profundidade dentro do xardín. A medida que pasa o tempo, a vexetación en constante cambio interactúa coas paredes, transformándoas en pinturas vivas que cambian e evolucionan coas estacións. Do mesmo xeito que as galerías de arte, esculturas e instalacións, o xardín presenta estruturas que interactúan
co mundo natural. Estes elementos arquitectónicos realzan o impacto visual do xardín e xogan coa vexetación circundante, facendo que o xardín pareza unha verdadeira galería de arte.
“The Art Gallery” expón a idea de que a arte non se limita ao que colga das paredes dunha galería. A natureza, coa súa beleza en constante evolución, é unha forma de arte en si mesma e anima aos visitantes para apreciar a beleza na asimetría, o movemento e a interacción dinámica entre a arte e a natureza.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Somos dous estudantes portugueses de arquitectura paisaxista, de 22 anos, da Facultade de Ciencias da Universidade do Porto, Portugal. Apaixónanos o deseño, a arquitectura e a natureza, e participar en eventos como o Allariz Garden Festival ou contribuír á 18ª edición do Festival Internacional de Xardíns de Ponte de Lima foi fundamental para poñer a proba e mellorar as nosas habilidades. Estes concursos ofrecen unha plataforma para crear espazos interesantes para os visitantes. A nosa viaxe vira ao redor de perfeccionar as nosas habilidades, explorar a creatividade e facer contribucións significativas ao deseño de paisaxes. Non somos só estudantes; somos entusiastas coa misión de facer o que amamos, adquirindo habilidades e experiencia ao longo do camiño.

8. O RECUNCHO IMPRESIONISTA

O primeiro que fixemos foi buscar información sobre o cubismo e o impresionismo para inspirarnos e pensar como engadilo ao xardín. Tamén buscamos plantas e flores de tempada que poideramos engadir no xardín, así como as medidas da parcela que imos deseñar. Na construción deste proxecto, comezamos facendo un camiño de madeira que vai dende a entrada da nosa parcela e percorrendo a mesma ata o final. Xusto ao entrar, atopámonos cun arbusto con cadrados e un espello colgado dentro. Logo, no medio, faremos a imitación dun río con orquídeas de cor azul e, para cruzar o río, unha pequena ponte para chegar ao outro lado e atoparnos cun cadro impresionista colgado. Na parte dereita da parcela teremos uns sofás con forma de flor para sentarnos. Logo, no lado esquerdo da parcela hai un pequeno estanque no cal poremos patos de goma para que as crianzas poidan xogar.

EQUIPO

PROCEDENCIA

9. ENTRA NUNHA OBRA DE ARTE

Pensamos no tema do festival de xardíns deste ano, “O xardín é unha obra de arte”, e como resultado preguntámonos como crear máis conciencia de que os xardíns e calquera tipo de natureza deberían valorarse tanto como as obras de arte das nosas galerías. Queriamos presentar o xardín aos visitantes como unha pintura integrada nunha exposición de arte clásica, para reflectir a relación existente entre o ser humano e a natureza. Ao percibir primeiro o xardín como unha pintura e logo como un espazo do que formar parte cando un atravesa o marco e se atopa dentro, creamos unha referencia á dualidade entre o xardín como un lugar para quedar e vivir e o xardín como un lugar de representación social.
Todos coñecemos os famosos cadros impresionistas de xardíns. Xa sexa Monet ou Van Gogh, o xardín foi elixido repetidamente como escenario de pinturas impresionistas. E non sen razón. A pesar da súa natureza abstracta, o impresionismo logra crear unha atmosfera e un estado de ánimo moi real nun lugar ou momento. Por iso pensamos que este tema é unha boa maneira de abordar a interacción entre a arte, o artificial e a natureza.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Nós, Georg, Silva e Ines, somos un grupo de estudantes de mestría que estudamos arquitectura da paisaxe en BOKU, Viena, Austria. Entregamos a nosa proposta de Deseño para o Festival de Xardíns de Allariz como parte dun proxecto da universidade. O proxecto “Entra nunha obra de arte” é a nosa primeira colaboración e probablemente non será a última. Estamos entusiasmados de ser parte do Festival deste ano e esperamos ver como a xente experimenta o xardín que deseñamos.

10 – XEOMETRÍAS DO NILO

Este xardín quere poder trasladar ao visitante aos xardíns do Antigo Exipto. Estes xardíns caracterizábanse por estar localizados en topografías planas, con límites pechados e con trazados e percorridos moi xeométricos, simétricos e rítmicos.
A parcela segue un mesmo eixo de simetría lonxitudinal e queda dividida en dúas zonas. Na primeira zona, marcada por dous grandes obeliscos, atopamos o xardín familiar. Este caracterízase por ser un xardín funcional no que os exipcios tiñan hortos familiares con plantas froiteiras, aromáticas e medicinais, todas elas buscando un uso funcional. Na entrada podemos ver a reinterpretación de dous estanques simétricos en “T”. Estes eran moi comúns entre os xardíns residenciais das clases adiñeiradas do Antigo Exipto, mesmo nalgúns templos de grandes faraóns como no Templo de Hatshepsut en Deir o-Bahari.
Seguindo o eixo de simetría lonxitudinal e tras cruzar a porta de entrada composta por pilóns chegamos ao xardín contemplativo de estilo faraónico. Componse dun estanque de auga central rodeado por unha pasarela de madeira desde a que se pode acceder a tocar a auga. O estanque está decorado con nenúfares “Nymphaea lotus”, símbolo do Alto Exipto, e con algúns papiros “Cyperus papyrus” que representan o Baixo Exipto.
Todo o xardín está rodeado por árbores froiteiras orixinarias do norte de África. Ao fondo, represéntase un pórtico mediante unha pérgola de madeira decorada con xeometrías e matemáticas exipcias, que remarcar un punto de sombra, descanso e contemplación do xardín.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Durante os nosos anos de formación, exploramos diferentes camiños dentro do mundo da arquitectura. No noso último ano quixémonos centrar máis no urbanismo e paisaxismo.
Teresa Bermejo Pardilla
Graduada pola ETSAM e actual estudante do #máster habilitante na mesma escola. Durante a súa formación sempre mostrou interese pola natureza e o paisaxismo, pasando tamén moito tempo da súa vida nun ambiente rural.
Julia Martínez Estada
En 2022 graduouse tamén pola ETSAM e actualmente estuda o máster habilitante. Ten inquedanzas pola arquitectura, a paisaxe, a eficiencia enerxética e a construción sustentable. Atópase en continua formación, gozando da aprendizaxe.
Jaime de Rosendo Serrano
Graduado pola ETSAM e estudante do #máster habilitante. Desde os seus inicios traballou en estudos de arquitectura e consultoras. Ademais, compaxina os seus estudos coa súa paixón polo mundo scout, sendo monitor e coordinador de tempo libre.

11. XARDÍN DE ARTE POP

O concepto Pop Art Garden nace da interpretación do movemento artístico Pop, caracterizado por unha amálgama de formas, cores e texturas vibrantes emblemáticas da súa época. O cómic actúa como peza central para plasmar as estruturas e camiños do xardín, fusionándose con paletas vexetais de cores intensas que son distintivos deste movemento artístico.
O Pop Art tivo as súas raíces en Inglaterra na década de 1950, con Richard Hamilton como pioneiro, quen presentou a colaxe “Que é iso que fai aos fogares de agora tan diferentes e atractivos?”. A súa estética defínese mediante a representación da vida cotiá a través de carteis, materiais industriais e publicidade. O movemento trasladouse a Estados Unidos, alcanzando o seu apoxeo a finais da década de 1980.
O percorrido polo xardín comeza cunha cordial palabra de benvida nun globo de conversación clásico dos cómics, introducindo un relato breve sobre a historia deste movemento. Ao longo da narrativa, emerxen prominentes iconas artísticas como Andy Warhol e Keith Haring, quen se integra á paisaxe a través de fitos emblemáticos das súas obras, xerando un dinamismo na contorna.
As cadeiras amarelas presentes no xardín simbolizan a produción en masa de elementos de uso cotián, e a súa disposición repetitiva pretende lembrar a repetición de elementos na vida diaria.
Este espazo está deseñado para establecer unha conexión interactiva co espectador, permitíndolle mergullarse esteticamente en masas de cores vibrantes e gozar dunha experiencia visual única.

EQUIPO

PROCEDENCIA

MARÍA FLOR OTAZUA :
Actualmente realiza un máster de paisaxismo, aínda que tamén se adica á ilustración infantil. O seu amor polas plantas naceu dos seus primeiros anos que viviu en Venezuela, máis tarde en Inglaterra e Australia, onde viu a influencia destas en diferentes contornas.

FLOR BECERRA :
Son Flor Becerra, mexicana, estudo un Máster en Paisaxismo en Madrid e sinto un gran agarimo pola arquitectura e os xardíns. Son licenciada en Comercio Internacional polo ITESO, a miña alma mater, onde se vive todos os días entre xardíns, onde plantei unha árbore, un Laburnum anagyroides, xunto cunha das miñas mellores amigas. Despois dalgúns anos de terminar a etapa de estudo, regreso a ser estudante dun Máster que por algún tempo pensei en facer.

FABIÁN MONTECINOS REBOLLEDO :
Arquitecto chileno, apaixonado polas artes, o debuxo e a botánica. A súa conexión coa arte e o debuxo reflíctese na súa especialización en deseño paisaxístico. Cunha formación internacional, estudou en Alemaña e Estados Unidos. Dedicou a súa carreira a proxectos sociais e espazos públicos en Chile, buscando a harmonía entre estética, funcionalidade e a mellora da experiencia humana en contornas exteriores.

12. XARDÍN INFORMAL

Latinoamérica é unha rexión chea de diversidade e loitas. A súa historia, así como o seu contexto en tanto á economía mundial estivo enmarcado pola informalidade e o subdesenvolvemento. Este xardín é un eloxio a todas estas persoas que medraron e saíron adiante desde a informalidade. Un xardín que suscita a materialidade dos asentamentos informais (Metal, Madeira, Cachotería, Cor), onde a creatividade e o vernáculo se xuntan para dar vida á vivenda de millóns de persoas en toda Latinoamérica. A partir de grandes materas verticais representamos esta xeometría e arquitectura de montaña que tanto caracteriza as grandes metrópoles desta rexión.
Un espello de auga illa cada unha das materas, tal e como na realidade cada un destes barrios adoita estar illado do resto da cidade “Formal”.

EQUIPO

PROCEDENCIA

Arquitecto con máis de 3 anos de experiencia no desenvolvemento e participación de concursos de arquitectura. Deseñador arquitectónico e Investigador en desenvolvemento con intereses na relación que ten a política coa arquitectura.